முதுமை

செல்வி நித்தியானந்தன் முதுமை முதுமை வந்தாலே முனகலும் தோன்றிடும் முதுகும் வளைவாலே முள்ளந்தண்டு நோவாகும் கண்பார்வை மங்கியே கண்ணாடி தேவையாகும் கரங்களும் நடுங்கியே கைத்தாங்கல் தேவையாகும் குடும்பத்தில் குழப்பமும் குன்றாகி மோதிவிடும் குவலயத்தில் முதுமையும் குரலே சுட்டியே காட்டிவிடும்