பாரதியைத்தேடினேன்……..

உரிமைக குரல் தொடுத்து உள்ளக்கமலம் தொட்டு திண்ணிய மொழி துளைத்து தீர்க்கமாய். கவிதை தந்தான் நாணிடா நிமிர்ந்தெழுந்து நம் மாதர் தம் நிலை விழிக்க வேழமாய் முழங்கி நின்றான் குரல் வேங்கையாய். சீறிப் பாய்ந்தான் வறுமையின் சிறைப்பிடிக்குள்-அவன் சொற்கள் வசப்பட்டு தொலையவில்லை மீறியே எழுந்து செப்பி-எங்கள் உதிரத்துள் தமிழ் வரைந்தான் மனையவள் தோளணைத்து-வாழ்வு இனிமைக்கும் இசை பொழிந்தான்-ஆங்கு செழுமையை உணரா மாந்தர் முன்னே சீரினை இழந்து நின்றான் வேழத்தால் இறக்கவில்லை-ஆங்கே கை கொடாமாந்தர் தம்மால் நோயினால் நுடங்கிச் சாய்ந்த பாரதி எங்கே தேடினேன் தேடினேன் இன்று கண்டும் காணா மனிதர் நாங்கள் இங்கு பாரதிகள் தோன்ற மாட்டார் பச்சோந்தி இனமே நாங்கள்