ஜமுனாமலர் இந்திரகுமார்
ஜமுனாமலர் இந்திரகுமார்
விடியல்
இரவு பகலாக
இருளும் ஒளியாக
காதல் கனிவாக
கன்னி தாயாக
மழலை வரமாக
மௌனம் மொழியாக
சொல்லும் கவியாக
நெல்லும் கதிராக
கல்லும் சிலையாக
இலையும் சருகாக
காடும் வீடாக
பாலை சோலையாக
மாரி கோடையாக
அழுகை சிரிப்பாக
கனவு நனவாக
மௌனம் மொழியாக
மொழியும் தொடர்பாட
மாறும் மாற்றத்தில்
விடியல் காண்கிறது
வாழ்வியல் வட்டம்
ஜமுனாமலர் இந்திரகுமார்
