க.குமரன்

வியாழன் கவி ஆக்கம் 96 பேசாமல் பேசும் உலக மொழி ஒலி இன்றிய உலகம் எனதாகிப் போச்சு அமைதி எனது மனதில் நிசப்தம் என கொள்ளலாமே! கண்கள் பேசும் கவிதையை கருத்தினில் நாளும் உணர்வேனே ! சொல்லும் உதட்டின் குவிதலைப் பார்த்து குறி கொண்டு செய்தியை அறிந்திடுவேனே! விரல் அங்க அபிநயமும் எழுத்தறிவும் விரைந்து பேசும் செயற்திறனை தந்திடுமே ! தடைகள் ஏதுமில்லை தயக்கங்களை. மனதில் களைந்தால் பேசாமலும் பேசலாம் பேதமையையும் போக்கிடலாமே !!! க.குமரன் யேர்மனி