சக்தி சத்திதாசன்

காதல் நெஞ்சுக்குள்ளே எரியும் சுவாலை எந்த நீரினாலும் அடங்காத தாகம் எனக்குள்ளே ... எனக்குள்ளே .... பிறக்கின்ற வேகம் ; ஏதோ சிறகெடுத்து பறக்கின்ற ஞானம்..... பிறந்ததன் பயனறியா இறந்தபின் முடிவறியா ஈரம் !ஈரம் !ஈரம் ! நெஞ்சை அழுத்தி நிற்கும் பாரம் ! மோகச் சுழலுக்குள் மீள வழியின்று சிக்கித் தவித்து நின்ற முட்டாள் பருவமதில் அறியாதிருந்த அனுபவங்கள் ஆயிரமாய்க் கற்றுத் தந்தன... எதைத் தேடினேன் ----பின்னே அதையா நாடினேன்? ஏனோ மூடினேன் நெஞ்சக் கதவைத் திறக்கச் சாவி ! சாவி !சாவி ! இல்லையெனத் தாவிச் சரிந்ததொரு தென்னஞ்சோலையெனும் காதல் சாலையதில் நீளமான பயணத்தில் நின்று விட்ட ஞாபகங்கள் ....... தொலைத்து விட்ட கணங்களை எனக்குள் நானே இன்றும் தேடிக் கொண்டே ..... சக்தி சக்திதாசன்